Looping Statements என்றால் என்ன?

நாம் எழுதும் program மில் இடம்பெறும் statement களில் சிலவற்றை திரும்பத் திரும்ப execute செய்ய நமக்கு உதவுபவை looping statement கள் ஆகும்.

FOR LOOP மற்றும் WHILE LOOPஆகியவை looping statement கள் ஆகும்.

Loop statement டின் பயன்பாடு என்ன?

நல்ல கேள்வி. இந்த கேள்விக்கு நான் பதிலளிப்பதற்கு முன்பாக, நான் கேட்கும் சில கேள்விகளுக்கு நீங்கள் பதில் சொல்லுங்களேன்.

(இங்கே கேள்வியை நான் கேட்கிறேன். பதிலை நீங்கள் சொல்கிறீர்கள் என்று வைத்துக்கொள்வோம்.)

கேள்வி: சொல்லுங்க...

பதில்: என்னத்த சொல்லுறது?

கேள்வி: நம்பர் சொல்லுங்க?

பதில்: 1

கேள்வி: தொடர்ந்து சொல்லுங்க

பதில்: 1,2,3 போதுமா?

கேள்வி: தொடர்ந்து சொல்லுங்க

பதில்: 1,2,3,4,5,6,7,8 போதுமா?

கேள்வி: தொடர்ந்து சொல்லுங்க

பதில்: இப்படி ஏடாகூடமா கேள்வி கேட்டா எப்படிங்க பதில் சொல்றது. கேள்வியில கொஞ்சமாச்சும் லாஜிக் வேண்டாம்?

கேள்வி: என் கேள்வியில என்னங்க பிரச்சனை?

பதில்: பின்ன என்னங்க. சொல்லுங்கன்னு சொல்றீங்க நானும் சொல்லிட்டு போதுமான்னு கேட்கறேன். திரும்பவும் சொல்லுங்கன்னு சொல்றீங்க. எது வரைக்கும் சொல்லனும்னு தெரிஞ்சாதானே பதில் சொல்ல முடியும்.

கேள்வி: அப்போ எதுவரைக்கும் சொல்லனும்னு தெரியாவிட்டால் பிரச்சினையா?

பதில்: பின்னே இல்லையா? எதுல ஆரம்பிச்சு எதுல முடிக்கனும்னு தெரியாவிட்டால் நான் பாட்டுக்கும் சொல்லிக்கி்ட்டேயில்ல இருக்கனும்.

கேள்வி: அப்ப சரிங்க. 1 முதல் 10 வரைக்கும் சொல்லுங்க.

பதில்: இது கூடவா ஒரு மனுசனுக்கு தெரியாது, நல்லா கேள்வி கேட்கறீங்க... 1,2,3,4,5,6,7,8,9,10

கேள்வி: சபாஷ். கரெக்டா சொல்லிட்டீங்களே!

பதில்: அடப்போங்க நீங்க. இதுகூட தெரியாத ஆள் யாராவது இருப்பாங்களா என்ன? Loop ன்னா என்னான்னு கேள்வி கேட்டதுக்கு இப்படியா வறுத்தெடுக்கறது.

கேள்வி: இவ்வளவு துல்லியமா loop ஐ அதுவும் for loop ஐ தெரிஞ்சி வச்சிக்கிட்டே என்கிட்ட loop ஐ பற்றி கேட்டீங்களே அது ஏன்?

பதில்: என்னது! நான் for loop ஐ use பண்ணினேனா? எப்படி use பண்ணினேன்? எங்கே use பண்ணினேன்? கொஞ்சம் விளக்குங்களேன்...

கேள்வி: 1 முதல் 10 வரைக்கும் உங்களால எப்படி சரியாக சொல்லமுடிஞ்சுதுன்னு எனக்கு விளக்க முடியுமா?

பதில்: தெரியலியே. 1 க்கு அப்புறம் 2 அதுக்கப்புறம் 3 இப்படித்தானே வரும். இதுல என்ன இருக்கு?

நீங்க நினைக்கிறது மாதிரி ஒன்றுமில்லாத விசயம் இல்லைங்க இது. உங்களால எப்படி சரியாக சொல்ல முடிஞ்சதுன்னு ஒரு பேப்பருல நீங்க எழுதினாலே அதுலேயிருந்து பல விசயங்களை தெரிஞ்சுக்க முடியும்.

இதை மட்டும் explain பண்ணிட்டீங்கன்னா, உங்க கேள்விக்கான விடையை  அதிலே கண்டுபிடிச்சுடலாம்.

சரி, இதுவரைக்கும் நான் கேட்ட கேள்விக்கு நீங்க பதில் சொன்னீங்கல்ல. ஆரம்பத்துல நீங்க கேட்ட கேள்விக்கு இப்ப நான் பதில சொல்றேன்.

1 முதல் 10 வரை சொன்னது எப்படி?

எந்த நம்பரிலிருந்து ஆரம்பிக்க வேண்டும் எந்த நம்பரில் முடிக்க வேண்டும் என்கிற விசயம் தெரியாவிட்டால் நான் எதிர்பார்த்த விடையை உங்களால் சொல்ல முடியாது. சரிதானே?

சரின்னா... இதிலிருந்து ஒரு விசயம் விளங்குகிறது. அதாவது இந்த கேள்விக்கான விடை சொல்வதற்கு, ஆரம்ப எண்ணும் முடிவு எண்ணும் நிச்சயம் தெரிந்திருக்க வேண்டும்.

நான் ஆரம்ப எண் 1 என்றேன்

அடுத்து முடிவு எண் 10 என்று சொன்னேன்.

உடனே நீங்கள் ஒன்றில் ஆரம்பித்து 10 வரை சரியாக சொல்கிறீர்கள்.

இதில் கவனிக்கவேண்டிய விசயம், ஒன்றல்லாத வேறு எந்த எண்ணிலும் ஆரம்பிக்கவில்லை, சரியாக ஒன்றிலிருந்துதான் ஆரம்பித்துள்ளீர்கள்.

அதேபோல பத்தல்லாத வேறு எந்த எண்ணிலும் முடிக்கவில்லை, சரியாக பத்தோடு நிறுத்திவிட்டீர்கள்.

இது எப்படி நடந்தது தெரியுமா?

ஆரம்ப எண்ணிலிருந்துதான் சொல்லவேண்டும் என்று தீர்மானிக்கிறீர்கள்.

அடுத்து அந்த எண்ணை சொல்ல ஆரம்பிப்பதற்கு முன்னதாக அந்த எண் முடிவு எல்லையை தாண்டிவிட்டதா என்று (பத்துடன்) சோதிக்கிறீர்கள்; இல்லை என்ற பதில் கிடைக்கிறது.

எனவே 1 என்று சொல்கிறீர்கள்.

அடுத்து அந்த எண்ணுடன் ஒன்றை கூட்டுகிறீர்கள். 1+1 இரண்டாகிறது. 2 என்ற அந்த எண் முடிவு எல்லையை தாண்டிவிட்டதா என்று (பத்துடன்) சோதிக்கிறீர்கள்; இல்லை என்ற பதில் கிடைக்கிறது.

எனவே 2 என்று சொல்கிறீர்கள்.

அடுத்து அந்த எண்ணுடன் ஒன்றை கூட்டுகிறீர்கள். 2+1 மூன்றாகிறது. 3 என்ற அந்த எண் முடிவு எல்லையை தாண்டிவிட்டதா என்று (பத்துடன்) சோதிக்கிறீர்கள்; இல்லை என்ற பதில் கிடைக்கிறது.

எனவே 3 என்று சொல்கிறீர்கள்.

இப்படியாக 4,5,6,7,8,9,10 என்று சொல்கிறீர்கள்.

தற்போது அந்த எண்ணில் 10 என்ற நம்பர் உள்ளது.

அடுத்து அந்த எண்ணுடன் ஒன்றை கூட்டுகிறீர்கள்.10+1 பதினொன்றாகிறது.

11 என்ற அந்த எண் முடிவு எல்லையை தாண்டிவிட்டதா என்று (பத்துடன்)சோதிக்கிறீர்கள்; ஆம் என்ற பதில் கிடைக்கிறது.

உடனே 11 என்ற அந்த எண்ணை சொல்லாமல் நிறுத்திவிடுகிறீர்கள்.

நானும், சபாஷ். கரெக்டா சொல்லிட்டீங்களே! என்று பாராட்டினேன்.

1 முதல் 10 வரை உங்களால் எப்படி சொல்ல முடிந்தது என்பதை விவரமா இங்கே பார்த்தோம்.

சரி இதற்கும் looping statement டுக்கும் என்ன சம்பந்தம் என்று நினைக்கிறீர்களா?

இங்கேதான் ஒரு சராசரி மனிதரிலிருந்து programmer வேறுபடுகிறார். எப்படி?

ஒரு விசயத்தை program செய்வதற்கு முன்பாக இயல்பாக அது எப்படி செயல்படுத்தப்படுகிறது என்பதை programmer தெளிவுபடுத்திக்கொள்கிறார். இப்படி தெளிவுபடுத்திக்கொள்வதால் அந்த யதார்த்தத்திலிருந்து logic ஐ டெவலப் செய்து அதை program ஆக எளிதாக மாற்றிவிடுகிறார். இயல்பாக என்றால் ஒரு விசயத்தை (அது எதுவாக இருந்தாலும் சரியே) நாம் எவ்வாறு அணுகினோம் என்பதை, உள்ளது உள்ளபடி பேப்பரில் எழுதவேண்டும். உதாரணத்திற்காகத்தான் 1 முதல் 10 வரை நம்பரை எப்படி சொல்கிறோம் என்பதை இங்கே யதார்த்தமாக பார்த்தோம்.

மேற்படி நமது யதார்த்த ஆய்வறிக்கையை பார்த்தால் ஒரே விதமான செயல் 11 முறை திரும்பத்திரும்ப  செய்யப்பட்டிருக்கிறது என்பதை கண்டுபிடிக்க முடியும். அவ்வாறு கண்டுபிடித்துவிட்டவரை (அதாவது செயல்களிலிருந்து லாஜிக்கை கண்டுபிடித்துவிடுபவரை) நாம் programmer  என்று அழைக்கிறோம்.

அந்த Logic என்னவென்று உங்களுக்கு தெரிகிறதா? அது இதுதான் :

step1: ஆரம்ப எண் முடிவு எண் கிடைத்தவுடன்; சொல்லவேண்டிய அந்த எண்ணை ஆரம்ப எண்ணிலிருந்து துவங்கவேண்டும். அடுத்து 

step2: அந்த எண் முடிவு எல்லையை தாண்டிவிட்டதா என்று சோதிக்கவேண்டும் 

step3: தாண்டவில்லை என்றால் அந்த எண்ணை சொல்லிவிட்டு அந்த எண்ணுடன்ஒன்றை கூட்டவேண்டும். கூட்டி வந்த விடையுடன் step 2 க்கு போகவேண்டும்; தாண்டிவிட்டதென்றால் நிறுத்திவிடவேண்டும்.

இங்கே step 2 முதல் step 3 வரை உள்ளவை திரும்பத்திரும்ப செய்யப்பட்டிருக்கிறது. இதுதான் LOOP CONCEPT ஐ நமக்கு தருகிறது.

மேற்படி loop ல் இயல்பாக 3 variable களை நீங்கள் பயன்படுத்தியுள்ளீர்கள். அவை

ஆரம்ப எண்

முடிவு எண்

அந்த எண் (அதாவது சொல்லப்படவேண்டிய எண்)

இந்த மூன்றில் ஒன்றை கூட நம்மால் தவிர்க்க முடியாது.

ஆரம்ப எண் அவசியம் வேண்டும் என்கிற validation மட்டும் இல்லாது போயிருந்தால் starting number எதுவென்று யாராலும் கணிக்க முடியாது. நான் எதிர்பார்க்கிறத உங்களால சொல்லவும் முடியாது.

முடிவு எண் அவசியம் வேண்டும் என்கிற validation மட்டும் இல்லாது போயிருந்தால் ending number எதுவென்று யாராலும் கணிக்க முடியாது. நீங்களும் வாய் வலிக்க சொல்லிக்கொண்டே இருக்கவேண்டியதுதான் (மரணிக்கும் வரை அல்லது அடுத்த நம்பரை (1,000,000,000,000,000,000,000,000,000,000) சொல்லத் தெரியாதவரை ). அதாவது endless loop அல்லது program hang ஆகிவிடும்.

அந்த எண், பத்து நம்பரை வரிசையாக சொல்லவேண்டுமென்றால், முன்னர் எந்த நம்பரை சொன்னோம் என்பது நமக்கு தெரியவேண்டும். தெரிந்தால் தான் அந்த எண்ணுடன் ஒன்றை கூட்ட முடியும். கூட்டி வரும் விடையை சொல்ல முடியும். இந்த variable இல்லாவிட்டால் முன்னர் எதைச் சொன்னோம் என்பதை அறியமுடியாது அடுத்து என்ன நம்பர் சொல்லவேண்டும் என்பதையும் அறியமுடியாது.

இப்பொழுது 1 முதல் 10 வரையோ அல்லது 5 முதல் 50 வரையோ உங்களால் இயல்பாக எப்படி கூட்ட முடிகிறது என்பதை யோசியுங்கள்.

ஆரம்ப எண் 10 முடிவு எண் 5 என்றால் உங்களால் இந்த லாஜிக் மூலம் சொல்லமுடியுமா என்பதை சோதியுங்கள்.

அப்படி முடியவில்லை என்றால் ஏன் என்பதை கண்டுபிடித்து அதற்காக லாஜிக்கை உருவாக்குங்கள்.

இப்படித்தான் நான் அனைத்தையும் யதார்த்தமாக அணுகுகின்றேன். இதனால்தான் Programming என்பது எனக்கு எளிதென  தெரிகிறது. உங்களுக்கும் அதை எளிதாக விளக்க முடிகிறது.

Logic ஐ மனப்பாடம் செய்து program எழுதுபவர் தனது program எப்படி வேலை செய்கிறது என்பதை வரிக்குவரி explain பண்ணமுடியாது. ஒரு வரி மறந்து விட்டாலும் அது எந்த வரி? எங்கே போடவேண்டும் என்பது தெரியாது.

அப்போ logic தெரிந்தவர் program மில் தப்பே செய்யமாட்டாரா என்ற கேள்வி எழலாம். அவர் program மிலும் தவறு இருக்கத்தான் செய்யும், ஆனால் அதை அவர் எளிதாக கண்டுபிடித்துவிடுவார். தான் எழுதிய program எவ்வாறு வேலை செய்கிறதென்று ஆய்வு செய்து, அதை யதார்த்த ஆய்வோடு ஒப்பிடுகையில் எங்கே பிரச்சினை என்பதை அவரால் கண்டுபிடித்துவிடமுடியும்.

இதற்குத்தான் manual calculation or sample calculation என்ற technique ஐ நாம் உபயோகிக்கிறோம். இதைப்பற்றி விரிவாக பின்னர் பார்ப்போம்.

எனவே லாஜிக்கை மனப்பாடம் செய்யாதீர்கள். இயல்பாக (யதார்த்தமாக) யோசியுங்கள்.ஒரு விசயத்தை பற்றி உங்களுக்கு தோன்றுபவற்றை பேப்பரில் எழுதுங்கள். அவ்வாறு நீங்கள் எழுதியவற்றிலிருந்து உங்களுக்கு தேவையான result ஐ கொண்டுவரமுடிகிறதா என்பதை பரிசோதியுங்கள். வரவில்லையென்றால் எழுதியதை எப்படி மாற்றினால் உங்களுக்கு result கிடைக்கும் என்று ஆராயுங்கள். தானாக Logic வளரும். நீங்களும் சிறந்த புரோகிராமராக வரமுடியும்.

சரி இதுவரைக்கும் loop ஐ பற்றியும், loop க்கு தேவையான variable களை பற்றியும் பார்த்தோம். இதை எப்படி for loop ஆகவோ அல்லது while loop ஆகவோ மாற்றுவது என்பதை அடுத்து பார்ப்போம்.

even odd numbers

if, if...else and Nested if...else

Conditional statement என்றால் என்ன?

நிஜவாழ்வில் முடிவெடுத்து சில காரியங்களை நாம் செய்வது போல, நமது program மிலும் முடிவுக்கு தக்கமாதிரி சில காரியங்களை செயல்படுத்த உதவுபவைதான் conditional statements. இனி Conditional statement ல் முதன்மையானதாக இருக்கும் if பற்றி இங்கு பார்ப்போம்.

if statement

if condition, இதை நாம் அன்றாடம் உபயோகித்து வருகிறோம். எந்த சூழ்நிலையில் உபயோகிக்கிறோம் என்பதை உணராததால்தான் நமது program மில் எங்கே பயன்படுத்துவது என்ற குழப்பம் ஏற்படுகிறது. அதை நிவர்த்தி செய்யும்வண்ணம் if பயன்படும் சூழ்நிலைகளை இங்கே பார்ப்போம். 

if statement  என்று சொல்லலாம். இதனுடைய syntax

if (testExpression)
{
   // statements
}

if..then

இதை simple if else statement  என்று சொல்லலாம். 

இங்கே Boolean expression ஆனது true என்றோ அல்லது false என்றோ மாறும். அதாவது expression ஐ evaluate செய்தால் true / false என்ற விடை கிடைக்கும். Expression true ஆக மாறினால் then க்கு அடுத்துள்ள statement execute ஆகி அதற்கடுத்த பகுதிக்கு சென்றுவிடும். Expression false ஆக மாறினால் if ஒன்றும் செய்யாமல் அடுத்த பகுதிக்கு சென்றுவிடும். 


கொஞ்சம் விளக்கமா சொல்லட்டுமா? நம் கிராமத்துல சின்ன கிளினிக் வைத்துக்கொண்டிருக்கும் ஒரு டாக்டரிடம் நீங்கள் கம்பவுண்டராக வேலை பார்க்கிறீர்கள் என்று வைத்துக்கொள்வோம். உங்களுக்கு if condition எப்படி எல்லாம் உதவுதுன்னு இங்கே அலசுவோம். வெறுமனே படிப்பதை விட எதற்கு பயன்படுதுன்னு தெரிஞ்சா தெளிவா விளங்கும்ல...

கம்பவுண்டருடைய வேலை நோயாளி வந்தால் டாக்டர் அறைக்கு அவரை அனுப்பிவைக்கவேண்டும். என்ன கம்பவுண்டர் ரெடியா? சரி இங்கே if statement எப்படி உதவுதுன்னு யோசிக்கிறீங்களா? ரொம்ப சிம்பிள்... நீங்கள் கிளினிக்கில் உட்கார்ந்திருக்கிறீர்கள். நோயாளி ஒருத்தர் வருகிறார். நோயாளி வந்தா உள்ளே அனுப்பிடுவீங்களா? ஆமாம் என்று நீ்ங்கள் பதில் சொன்னால், நீங்கள் இன்னும் யதார்த்தத்தை உணரவில்லை என்று அர்த்தம். அதாவது கம்பவுண்டர் எப்படி வேலை செய்வார் என்பதை இன்னும் நீங்கள் உணரவில்லை. கொஞ்சம் யோசியுங்கள்... தெரியலியா? சரி உங்க வழியிலேயே வர்ரேன்... நோயாளியை உள்ளே அனுப்பறீங்க அவரும் உள்ளே போயிட்டு போன வேகத்துல வெளியே வருகிறார் ஏங்க இன்னும் டாக்டர் வரலீங்களான்னு கேட்கிறார. என்ன கம்பவுண்டரே இப்போ புரிஞ்சிச்சா? என்ன பிரச்சினைன்னு. என்னோட கேள்விக்கு இப்போ விடை சொல்லுங்க பார்ப்போம். 
டாக்டர் இருந்தாத்தான் உள்ளே அனுப்பனும். கரெக்ட்! இப்போத்தான் யதார்த்தமா பேசறீங்க. இப்படி யதார்த்தத்த உணர்ந்தாதான் உங்களால லாஜிக்க டெவலப் செய்யமுடியும். Program எழுத முடியும். என்ன சின்னபுள்ளத்தனமா கேள்விகேட்கறேன்னு  நீங்க நினைச்சா லாஜிக்க டெவலப் செய்ய முடியாது.உள்ளே  நோயாளியை அனுப்பனும்னா முதலில் டாக்டர் இருக்கனும். இது தான் நீங்கள் பயன்படுத்துற if statement. பிறகென்ன? இதை எப்படி program மா மாத்தறது? எதற்கு இதை program ஆக மாத்தனும்? அதற்கென்ன அவசியம் வந்துச்சுன்னு கேட்கறீங்களா? இப்படி நம்மைச்சுற்றி அன்றாடம் நடக்குற விசயங்கள நோட்டமிட்டு  அதை பேப்பருல யதார்த்தமா எழுதினாலேயே தானாக லாஜிக் டெவலப் ஆகிவிடும். அப்புறம் அந்த லாஜிக்குக்கு தகுந்த programming command  பொருத்திப் பார்த்தால் program ரெடியாகிவிடும். இப்படி நாம யதார்த்தமாக எழுத ஆரம்பிக்கும் லாஜிக் போகப்போக எப்படி டெவலப் ஆகுதுன்னு பார்க்கலாம். 
  Stage 1 if டாக்டர் உள்ளே இருந்தால் then நோயாளியை உள்ளே அனுமதிக்கவும்

இதுதான் if statement.



இங்கே  டாக்டர் உள்ளே இருந்தால் என்பது Boolean expression ஆகும். இதற்கு இருக்கிறார் (true) அல்லது இல்லை (false) என்று ஏதாவது ஒரு பதில்தான் உங்களால் தரமுடியும். அந்த பதிலை போட்டு if எப்படி மாறுகிறது என்று பாருங்கள். 


டாக்டர் உள்ளே இருக்கிறார் என்றால் என்னாகும்? டாக்டர் உள்ளே இருக்கிறார் என்கிற expression true (இருக்கிறார்) என்று மாறும். if true then நோயாளியை உள்ளே அனுமதிக்கவும்
இங்கே expression true ஆக மாறிவிட்டது அதனால் statement execute செய்யப்படுகிறது. எனவே நோயாளியை நீங்கள் உள்ளே அனுமதிக்கிறீர்கள்.



ஒருவேளை டாக்டர் உள்ளே இல்லை என்றால் என்னாகும்?



if false then நோயாளியை உள்ளே அனுமதிக்கவும்



இங்கே expression false ஆக மாறிவிட்டது அதனால் statement execute செய்யப்படாது. எனவே நோயாளியை நீங்கள் உள்ளே அனுமதிக்க மாட்டீர்கள். நோயாளியிடம் ஒன்றும் சொல்லாமல் நீங்கள் அமர்ந்திருக்கிறீர்கள். நோயாளி டென்ஷன் ஆகிறார். ஏன்யா? டாக்டர் இருக்காரா இல்லையா? அப்படின்னு கேட்கிறார். இல்லைன்னு சொல்றீங்க. அப்ப வாயில என்ன கொழுக்கட்டயா வச்சிருக்க, இல்லைன்னு சொல்லவேண்டியதுதானேன்னு சொல்லிட்டு போகிறார். டாக்டர் இல்லாவிட்டால் என்ன செய்யவேண்டும் என்ற logic நம்ம கம்பவுண்டரிடம் இல்லை. இப்பொழுது அவரை யோசிக்க செய்யவேண்டும். என்ன செய்கிறார் என்று பார்ப்போம். இவருடைய செயலை நாம் புரோகிராமாக மாற்றி வருகிறோம்.அதாவது stage 1 ல் நாம் எழுதிய program மில் டாக்டர் இல்லாவிட்டால் என்ன செய்யவேண்டும் என்ற logic இல்லை. அதனால் நம்ம புரோகிராமும் முழுமையானதாக இல்லை. வாங்க அடுத்த stage க்கு போவோம்.



இதிலிருந்து நாம் பெறவேண்டிய பாடம் என்னவென்றால் லாஜிக்குகளை தேடி நாம் எங்கும் அலையவேண்டியதில்லை. ஒரு செயலை செய்யும்போது என்னென்னவெல்லாம் செய்யவேண்டியிருக்கிறது (அல்லது செய்வார்கள் - செய்யவேண்டிவரும்) என்பதை யதார்த்தமாக (கற்பனையாக இல்லை) உணர்ந்து பட்டியல் போட்டாலே லாஜிக் தானாக டெவலப் ஆகிவிடும்.

நம்முடைய இந்த தொடரின் நோக்கமே யதார்த்த வாழ்க்கையை எப்படி program மாக மாற்றுவது என்பதுதான். இந்த அடிப்படையை தெரிந்து கொண்டீர்களானால் பெரும்பாலான விஷயங்களை புரிந்துகொண்டு உங்களால் லாஜிக் (program) எழுத முடியும்.

if..else


நாம் பார்த்த simple if then statement ல் expression false ஆகிவிட்டால் என்ன செய்யவேண்டும் என்ற logic இல்லை. இதற்கு else part கைகொடுக்கிறது. எப்படி?

இதனுடைய syntax

if (testExpression)
{
   // statements
}
else
{
   // statements
}




if டாக்டர் உள்ளே இருந்தால் then நோயாளியை உள்ளே அனுமதிக்கவும்

else டாக்டர் இல்லைங்கிற தகவலை சொல்லவும் இதுதான் if statement.

இங்கே  டாக்டர் உள்ளே இருந்தால் என்பது boolean expression ஆகும். இதற்கு இருக்கிறார் (true) அல்லது இல்லை (false) என்று ஏதாவது ஒரு பதில்தான் உங்களால் தரமுடியும். அந்த பதிலை போட்டு if எப்படி மாறுகிறது என்று பாருங்கள். 




டாக்டர் உள்ளே இல்லை என்றால் என்னாகும்?



டாக்டர் உள்ளே இருந்தால் என்கிற expression இல்லை என்று மாறுகிறது.



இங்கே expression false ஆக மாறிவிட்டது அதனால் true part statement execute செய்யப்படாமல் else part execute செய்யப்படும்.



நீங்களும் டாக்டர் இல்லைங்கிற தகவலை சொல்லிவிடுவீர்கள். நமது புரோகிராமும் தகவலை சொல்லிவிடும். கம்பவுண்டர் (அதாங்க நீங்க) உட்கார்ந்திருக்கீங்க. ஒரு நோயாளி வருகிறார்; டாக்டர் உள்ளே இல்லை; லாஜிக் படி டாக்டர் இல்லைன்னு தகவல் சொல்லியாச்சு. நோயாளி அநாவசியமாக காத்திருக்காமல் போய்விட்டார். அரைமணி நேரம் கழித்து டாக்டர் வருகிறார். என்னப்பா யாரையும் காணோம்னு கேட்கிறார். நீங்களும் வந்த நோயாளிகளை இல்லைன்னு சொல்லி அனுப்பிய விசயத்தை சொல்றீங்க.
டாக்டருக்கு ஒரே கவலை. ஏம்ப்பா கம்பவுண்டரு! நான் இல்லைன்னதும் உடனே அவர்களை அனுப்பிவச்சிடறதா.. ஒரு போன் பண்ணி வருகிறேனா இல்லையான்னு கேட்டிருந்தா காத்திருக்க சொல்லியிருப்பேன்ல அப்படின்னு சொல்கிறார். ஆகா இது நமக்கு தெரியாம போயிடுச்சே. சரிங்க டாக்டர் இனிமேல் அந்த மாதிரியே செய்யறேன்னு சொல்றீங்க. Stage 3 இப்போ உங்களுடைய லாஜிக் கொஞ்சம் கொஞ்சமா improve ஆகுது. இனி நம்ம program மையும் improve செய்யவேண்டுமே! என்ன செய்ய? கம்பவுண்டருடைய செயலை பட்டியல்

= போட்டு அதிலிருந்து ஏதாவது clue கிடைக்கிறதான்னு பார்ப்போம். 

டாக்டர் இருந்தா நோயாளியை உள்ளே அனுப்பனும்; இல்லை வந்திடுவாருன்னா நோயாளியை காத்திருக்க சொல்லனும்;

இல்லைன்னா டாக்டர் இல்லைங்கிற தகவலை சொல்லனும்;
இது தான் நீங்க பயன்படுத்துற if statement. இதில் இல்லை வந்திடுவாருன்னா என்பதை பயன்படுத்தியிருக்கீங்க. இதற்கு ஒரு CONDITION FALSE ஆகிவிட்டால் இன்னொரு CONDITION னை USE பண்ணுறீங்கன்னு அர்த்தம். இதற்கு பொருத்தமான PROGRAMMING COMMAND என்ன இருக்கிறது?.... if..else if PART இருக்கே... இதை வச்சு எப்படி எழுதலாம்னு பார்ப்போம். 


மேலே நாம் பார்த்த if..else statement ல் டாக்டர் இல்லாவிட்டால் என்ன செய்யவேண்டும் என்ற logic முழுமையாக இல்லை. அதாவது டாக்டர் உள்ளே இல்லை. ஆனால் ஒருவேளை டாக்டர் இன்று 1/2 மணிநேரம் தாமதமாக வரலாம் அல்லது வராமலும் போகலாம். இந்த சூழ்நிலையில் வந்த நோயாளியிடம் எப்படி நடந்துகொள்வது என்பதற்கு else if part கைகொடுக்கிறது. எப்படி?





if டாக்டர் உள்ளே இருந்தால் then நோயாளியை உள்ளே அனுமதிக்கவும்

else if டாக்டர் வருவார் then நோயாளியை காத்திருக்க சொல்லவும்

else டாக்டர் இன்று விடுமுறை என்று சொல்லிவிடவும்



இதுதான் if statement.



டாக்டர் உள்ளே இல்லை

ஆனால் அரை மணி நேரத்தில் வருவார் என்றால் என்னாகும்?



டாக்டர் உள்ளே இருந்தால் என்கிற expression இல்லை என்று மாறுகிறது. எனவே False Side க்கு control போகிறது. அங்கே இன்னொரு condition evaluate செய்யப்படுகிறது.

டாக்டர் 1/2 மணிநேரத்தில் வருவார் என்கிற expression ஆம் என்று மாறுகிறது.



இங்கே expression true ஆக மாறிவிட்டது அதனால் expression வினுடைய true part statement execute செய்யப்படுகிறது.



எனவே நீங்கள் நோயாளியை காத்திருக்கச் சொல்வீர்கள்.



ஒருவேளை டாக்டர் இன்று வரவில்லையென்றால் என்னாகும்?



டாக்டர் 1/2 மணிநேரத்தில் வருவார் என்கிற expression இல்லை என்று மாறுகிறது. எனவே False Side க்கு control போகிறது. 

எனவே டாக்டர் இன்று விடுமுறை என்று சொல்லி நோயாளியை நீங்கள் அனுப்பிவிடுகிறீர்கள்.
ஒரு நல்ல கம்பவுண்டராக உங்கள் பணியை செய்ய ஆரம்பிக்கிறீர்கள். ஒரு நோயாளி வருகிறார்; டாக்டரும் உள்ளே இருக்கிறார்; லாஜிக் படி நோயாளியை உள்ளே அனுப்பறீங்க அவர் உள்ளே போனதும் டாக்டர் உங்களை கூப்பிடுகிறார். ஏம்ப்பா! ஏற்கனவே ஒரு நோயாளி உள்ளே இருக்காருல்ல. இவர் இருக்கும் போது ஏன் இன்னொருத்தர உள்ளே அனுப்பினேன்னு கேட்கிறார். ஆஹா! இந்த யோசனை நமக்கு வரலியேன்னு நெனச்சுக்கிட்டே, சரிங்க டாக்டர் இனிமேல் இந்த தப்பு நடக்காதுன்னு சொல்றீங்க. ஆனா உங்க லாஜிக்குல இந்த தவறை தடுக்க எந்த condition னும் இல்லையே! இப்ப என்ன செய்யப்போறீங்க?Nested if..else PART இருக்கே..






Nested if...else

ஒரு if க்குள் இன்னொரு if ஐ போட்டு எழுதுவதை nested if என்று சொல்கிறோம். அதாவது ஒரு if expression true ஆகிவிட்டால் இன்னொரு if ஐ போட்டு எழுதுவதை nested if என்று சொல்கிறோம். இதனுடைய syntax






Syntax of Nested if...else





if (testExpression1) 
{
   // statements to be executed if testExpression1 is true
}
else if(testExpression2) 
{
   // statements to be executed if testExpression1 is false and testExpression2 is true
}
else if (testExpression 3) 
{
   // statements to be executed if testExpression1 and testExpression2 is false and testExpression3 is true
}
.
.
else 
{
   // statements to be executed if all test expressions are false
}









மேலே உள்ள படத்தில் வலது பக்கத்தில் சிவப்பு வண்ணத்தில் nested if structure உள்ளது.இடது பக்கத்தில் else if structure உள்ளது.




if டாக்டர் இருந்தால் then

  if வைத்தியம் செய்துகொண்டிருந்தால் then  காத்திருkக்க சொல்லவும்   else உள்ளே அனுப்பவும் else டாக்டர் இல்லையென்றால் என்னென்ன செய்யனுமோ அதை செய்யவும்




இதுதான் nested if statement. 


மேலே உள்ள படத்தில் வலது பக்கத்தில் சிவப்பு வண்ணத்தில் nested if ஐ பயன்படுத்தியுள்ளோம். 



இதுவரை நாம் பார்த்த if வகைகள்:



1. if then (simple if)

2. if  else

3. if..else if (evaluate second expression if first one is false)

4. nested if (if within if; evaluate second expression if first one is true)
If structure ரின் 4 பாகத்தையும் நாம் பார்த்துவி்ட்டோம். மேலே உள்ள flow chart ஆனது ஒரு கம்பவுண்டரின் செயல்களை ஓரளவுக்கு (முழுமையாக இல்லை) அழகாக விவரிக்கிறது. இப்படி விரிவுபடுத்த என்னன்னவெல்லாம் யோசித்தோம் என்பதை நினைவுபடுத்தி பாருங்கள்.
இதை நீங்கள் இன்னும் விரிவுபடுத்தலாம் Conditional statement அனைத்தும் நமது நிஜ வாழ்வோடு எப்படி ஒத்துப்போகிறது  என்பதை கவனித்தீர்களா? இதிலிருந்து நமக்கு என்ன தெரிகிறது? அன்றாடம் நடக்கும் நிகழ்வுகளை சரியாக கவனித்தாலே நமக்கு லாஜிக் எளிமையாக புரிய ஆரம்பிக்கும். பிறகென்ன... அந்த லாஜிக்குளை programming command டுகளாக மாற்றிவிட முடியும்.



If statement களை நமது program மில் எப்படி பயன்படுத்துவது என்பது தெரிந்திருக்கும் என்று நம்புகிறேன். இந்த கம்பவுண்டர் உதாரணத்தை அப்படியே ஒரு Program ஆக மாற்ற முயற்சி செய்யுங்கள். இப்படித்தான் ஒவ்வொரு பயன்பாட்டுக்கும் program எழுதப்படுகிறது. அதாவது ஒரு program எழுதுவதற்கு முன்பு எதற்காக நாம் program செய்யப்போகிறோமோ அந்த பணிகளைப் பற்றி நாம் முழுமையாக ஆய்வு செய்தால்தான் நமது Program அந்த பணிக்கு பிரயோஜனமாக இருக்கும். இல்லையென்றால் என்னாகும்? நமது Program நடைமுறைக்கு ஒத்துவராது என்று ஒதுக்கப்பட்டுவிடும்.

python if, if...else and Nested if...else

If Syntax Python
if test expression:
    statement(s)

If Example in Python

age = 20
if age > 18:
    print("You are Adult")

Output


You are Adult


If else

if...else Syntax Python
if test expression:
    Body of if
else:
    Body of else

If..Else Example in Python

1 if-else Condition:

if-else  condition-ல்  if என்பது statement-னை check செய்து சரி என்று இருந்தால் அதற்கு கீழ் உள்ள function  செயல்படும். அதேபோன்று else என்பது if ஆனது தவறாக இருக்கும் பட்சத்தில் else-க்கு கீழ் உள்ள function  செயல்படும்.

உதா:

a=10,if-else condition-ல் if ஆனது 0 விட பெரியதாக இருக்கும் போது “a is positive number” என்று print செய்யப்படும்.இல்லையேல் else-ல் உள்ள “a is negative number “ என்று print செய்யப்படும்.ஆகவே a ஆனது if-else condition-ஐ check செய்து “a is positive number ” என்ற விடையானது கிடைக்கும்.

a=-99,if-else condition-ல் if ஆனது 0 விட பெரியதாக இருக்கும் போது “a is positive number” என்று print செய்யப்படும்.இல்லையேல் else-ல் உள்ள “a is negative number “ என்று print செய்யப்படும்.ஆகவே a ஆனது if-else condition-ஐ check செய்து “a is negative number” என்ற விடையானது கிடைக்கும்.

5.2 if-elif-else Condition:

if-elif-else  condition-ல்  if என்பது statement-னை check செய்து சரி என்று இருந்தால் அதற்கு கீழ் உள்ள function  செயல்படும். அதேபோன்று elif என்பது statement-னை check செய்து சரி என்று இருந்தால் அதற்கு கீழ் உள்ள function  செயல்படும்.elif ஆனது எத்தனைமுறை வேண்டுமானாலும் பயன்படுத்தலாம்.else என்பது if மற்றும் elif ஆனது தவறாக இருக்கும் பட்சத்தில் else-க்கு கீழ் உள்ள function  செயல்படும்.

உதாரணம்:

a=0,if-else condition-ல் if ஆனது 0 விட பெரியதாக இருக்கும் போது “a is positive number” என்று print செய்யப்படும்.if ஆனது 0 விட பெரியதாக இருக்கும் போது “a is negative number” என்று print செய்யப்படும் .இல்லையேல் else-ல் உள்ள “a is equal “ என்று print செய்யப்படும்.ஆகவே a ஆனது if-elif-else condition-ஐ check செய்து “a is equal” என்ற விடையானது கிடைக்கும்.

a=-99,if-elif-else condition-ல் if ஆனது தவறாக இருக்கும் போது elif statement-ஐ check செய்து “a is negative number” என்று print செய்யப்படுகிறது.

5.3 Nested if condition :

Nested if condition என்பது if condition-க்குள் if condition-ஐ பயன்படுத்துவதாகும்.இதனையே nested-if என்கிறோம்.

உதாரணம் :

number=int(input(“enter number : “))

if number > 0:

    if number >= 25:

        print(“my number %s is grater than 25″%(number))

    else :

        print(“my number %s is lesser than 25″%(number))

elif number < 0:

    if number <= -25:

        print(“my number %s is grater than -25″%(number))

    else :

        print(“my number %s is lesser than -25″%(number))

else :

    print(“my number is zero”)

இங்கு number என்ற variable-ல் முழுஎண் மட்டும் input-ஆக வாங்கபடுகிறது.இவற்றுள் if-elif-else condition ஆனது பயன்படுத்தபடுகிறது.

if codition-ல் number ஆனது 0 விட பெரியதாக அதாவது positive ஆக இருந்தால் if-க்கு கீழ் உள்ள if-else condition செயல்படுத்தபடும்.

elif  codition-ல் number ஆனது 0 விட சிறியதாக அதாவது negative ஆக இருந்தால் elif-க்கு கீழ் உள்ள if-else condition செயல்படுத்தபடும்.

else-ல் if மற்றும் elif செயல்படவில்லை என்றால் else condition செயல்படுத்தபடும்.

நிரலின் வெளியீடு:

இதில் nested if condition பயன்படுத்த பட்டுள்ள நிரலை இயக்கும்போது enter number என்று கேட்கிறது.78 கொடுக்கும்போது 25 விட பெரியது என்றும்,-98 கொடுக்கும்போது -25 விட பெரியது என்றும்,0 கொடுக்கும்போது zero என்று print செய்யப்பட்டிருப்பதை காணலாம்.

age = 20
if age > 18:
    print("You are Adult")
else:
    print("You are not Adult")

Output


You are Adult  

Comments in Paython

Comments in Python

• Single lined comment
• Multi lined Comment

Single lined comment

பைதான் single lined comment  # இல் தொடங்குகிறது.

Single line Comment Syntax Python

#comments start from here

Multi line comment 

Multi line Comment Syntax Python

''''' This 

   Is 

   Multipline comment'''  

Python Comment Example

#single line comment  
print "Hello Python I am single line comment"  

'''''Hello python 
 I am multiline comment'''  

VARIABLE DECLARATION

VARIABLE DECLARATION என்றால் என்ன?

ஒரு VARIABLE ஐ நமது PROGRAM மில் பயன்படுத்துவதற்கு முன்பாக அதை நாம் DECLARE செய்தாக வேண்டும். எப்படி?

MYNAME : STRING
MYAGE : INTEGER
MYWEIGHT : FLOAT
A/LPASSED : BOOLEAN

இங்கே MYNAME என்பது VARIABLE NAME ஆகும். STRING என்பது DATA TYPE ஆகும். அதாவது MYNAME ல் STRING DATA வை STORE செய்யவேண்டியிருப்பதால் இப்படி DECLARE செய்துள்ளோம். இதைப் போலவே மற்ற VARIABLE களும் DECLARE செய்யப்பட்டுள்ளன.

"I LOVE MY COUNTRY" என்பதை STRING என்று குறிப்பிடுகிறோம்.

மேலே நாம் DECLARE செய்துள்ள VARIABLE களில் VALUE வை போடுவோமா?

MYNAME = "MAFAS"
MYAGE = 22
MYWEIGHT = 55.45
MYWEIGHT = 55.55
STUDENT = TRUE

என்று எழுதினால் COMPUTER கொடுக்கப்பட்ட VALUE க்களை அந்தந்த VARIABLE களில் STORE செய்து வைத்துவிடும்.

அடுத்து VARIABLE லில் உள்ள VALUE வை நமது PROGRAM மில் எத்தனை முறைவேண்டுமானாலும் மாற்றிக்கொள்ளலாம். மேலே MYWEIGHT என்ற VARIABLE லில் இரண்டு முறை VALUE மாற்றப்பட்டிருக்கிறது. கடைசியாக எந்த VALUE வை நாம் பதிந்தோமோ அதுதான் அந்த VARIABLE லில் இருக்கும்.

நமது PROGRAM முடிந்தவுடன் அனைத்து VARIABLE களும் COMPUTER MEMORY யிலிருந்து அழிக்கப்பட்டுவிடும். அதிலிருந்த VALUE க்களும் அழிக்கப்பட்டுவிடும்

இப்பொழுது பைதான் மொழியில் பாப்போம் 

 Numbers(எண்கள்) :

Number என்பது தரவுகளை(data) கையாண்டு numberic value-ஆக store செய்வதே numbers எங்கிறோம்.

 4.1.1 Integer(முழு எண்) :

   Integer என்பது முழு எண்கள் என்கிறோம். மிதவை புள்ளி எண்களை(float) முழு எண்களாக மாற்றுவதற்கு integer ஆனது பயன்படுத்தபடுகிறது.அதேபோன்று input வாங்குவதில் கூட முழு எண் மதிப்பு வாங்குமாறு set செய்யலாம்.கீழே உள்ள படத்தினை பார்த்தால் புரியும்.

உதாரணமாக: 

இங்கு a=50.9 என்பதில் float value ஆனது store செய்யபட்டுள்ளது.அதை முழு எண்ணாக int(a)-ல் value 50 என்று கிடைக்கும்.

அதேபோன்று b என்ற variable-ல் integer மட்டுமே input ஆக வாங்கப்படுகிறது.இதில் ganesan என்று string-னை கொடுக்கும் error message கிடைக்கின்றது.மறுபடியும் b-ல் முழு எண்ணை input ஆக கொடுக்கும் போது தான் அவை b-ல் store ஆகும்.

4.1.2  float (மிதவைப்புள்ளி எண்) :

   float என்பது மிதவைபுள்ளி எண்கள் என்கிறோம்.முழு எண்களை(integer)  மிதவை புள்ளி எண்களாக மாற்றுவதற்கு float ஆனது பயன்படுத்தபடுகிறது.அதேபோன்று input வாங்குவதில் கூட float-னை வாங்குமாறு set செய்யலாம்.கீழே உள்ள படத்தினை பார்த்தால் புரியும்.

உதாரணமாக:

இங்கு a=50 என்பதில் int value ஆனது store செய்யபட்டுள்ளது.அதை மிதவை புள்ளி எண்ணாக float(a)-ல் value 50.0 என்று கிடைக்கும்.

அதேபோன்று b என்ற variable-ல் float மட்டுமே input ஆக வாங்கப்படுகிறது.இதில் python என்று string-னை கொடுக்கும் error message கிடைக்கின்றது.மறுபடியும் b-ல் முழு எண்ணை input ஆக கொடுக்கும் போது தான் அவை b-ல் மிதவை புள்ளி எண்ணாக float store ஆகும்.

4.1.3 Complex (சிக்கலான எண்கள்):

ஒரு சிக்கலான எண், a + bi, a மற்றும் b உண்மையான(real) எண்கள் மற்றும் i என்பது imaginary(கற்பனை) எண்ணாகும். i2 = -1 என்பது imaginary part ஆகும். உதாரணமாக, -3.5 + 2i ஒரு சிக்கலான எண். இதனை python மொழியில் சாதரணமாக செய்யலாம்.

உதாரணமாக:

இங்கு u என்பது real and imaginary சேர்ந்துள்ளது.v-ல் real value மட்டும் உள்ளது.இதனை கூட்டும் போது real value ஆனது add ஆகி imaginary part அப்படியே கிடைக்கிறது.

complex(a,b) இவற்றுள் a என்பது real,b என்பது imaginary.இதனை conjugate செய்யும் போது imaginary value மட்டும் conjugate செய்யப்படும்.

4.2 Multiple  assignment :

பைத்தான் ஒரு ஒற்றை மதிப்பினை(value) ஒரே நேரத்தில் பல மாறிகள்(variable)-ல் store செய்ய அனுமதிக்கிறது. அதேபோன்று மாறிகளில் value மற்றும் word-னை store செய்யலாம்.

உதாரணமாக :

இங்கே, ஒரு முழு எண் மதிப்பு 500 கொண்டு a,b,c என்கிற variable-ல் சேமிக்கப்படுகிறது.மேலும் மூன்று மாறிகள் ஒரே நினைவக இடத்திற்கு ஒதுக்கப்படுகின்றன. நீங்கள் பல மாறிகள் பல பொருட்களை ஒதுக்கவும் முடியும்.

அதேபோல் Multiple  assignment-ல் variable and string-யும் store செய்யமுடியும்.

4.3 string(சரம்) :

சரம் என்பதே மாறாத தன்மை கொண்ட நிலையான அமைப்பினையே string என்கிறோம்.stringனை அடையாளம் காண்பது இரண்டு single quotation-க்கும் இடையிலும் அல்லது double quotation-க்கு இடையில் word மற்றும் value-யே string ஆகும்.

உதாரணமாக :

Double quotation-ஐ மூன்று முறை continue-ஆக ஆரம்பித்து மூன்று முறை continue-ஆக முடிப்பது string ஆகும்.இதில் paragraph அனைத்துமே string ஆக store செய்யலாம்.

அதேபோன்று a=90 என்பது  சரமாகும்.b=10 என்பது integer.ஆகவே integer-யும் string-யும் சேர்க்க முடியாது.ஆகவே integer-ஐ string ஆக மாற்ற str(10) என்று பயன்படுத்தினால் அவை string-ஆக மாறிவிட்டது.

இவற்றை சேர்க்கும் போது 9010 என்று காண்பிக்கப்படுகிறது.இவ்வாறே balaganesan-ம் காண்பிக்கப்படுகிறது.

Escape Sequence	Description
\newline	Backslash and newline ignored
\\	Backslash
\’	Single quote
\”	Double quote
\a	ASCII Bell
\b	ASCII Backspace
\f	ASCII Formfeed
\n	ASCII Linefeed
\r	ASCII Carriage Return
\t	ASCII Horizontal Tab
\v	ASCII Vertical Tab
\ooo	Character with octal value ooo
\xHH	Character with hexadecimal value HH

அதேபோல் string-ல் எழுத்துக்களை பெரியதாக,சிறியதாக மற்றும் முதல் எழுத்தை மட்டும் பெரிதாக்க கீழ்க்கண்டவாறு பயன்படுத்த வேண்டும்.

உதாரணமாக :

a என்ற variable-ல் string என்பது store செய்யப்படுகிறது.இவை அனைத்தும் small case ஆக உள்ளது.இதனை பெரியதாக மாற்றுவதற்கு a.upper() என்றும் சிறியதாக  மாற்றுவதற்கு a.lower() என்றும்,முதல் எழுத்தை மட்டும் பெரியதாக மாற்றுவதற்கு capitalize() என்கிற function-ம் பயன்படுத்தப்படுகிறது.

String format :

% என்பது string-ல்  Format-ஐ குறிப்பதாகும்.

%s என்பது string ஆகவும்,

%d என்பது decimal ஆகவும்  python assign செய்துக்கொள்ளும்.

% என்பது கொடுக்கப்பட்டதில் format-ஐ குறிப்பதற்கு உதவுகிறது.

String-ல் பயன்படும் function :

உதாரணம் 1:

a என்பதில் “ganesan” என்று வாங்கப்படுகிறது.a எங்கிற variable-ல் எத்தனை character-கள் பயன்படுத்தப்பட்டுள்ளன  என்பதை குறிப்பிடுவதற்கு len() ஆனது பயன்படுத்தப் படுகின்றன.len(a) என்று குறிப்பிடும்போது 7 என்று கிடைக்கின்றது.

•     a.isalnum() என்பது a-ல் alnumeric value உள்ளதா என்பதை குறிக்கின்றன.இதில் ஒரு charcter அதாவது ஒரு letter இருந்தால் கூட True என்று கிடைக்கும்.
• a.isalpha() என்பது a-ல் alphabetic உள்ளதா என்பதைகுறிக்கின்றன.இதில் ஒரு charcter அதாவது letter இருந்தால் கூட True என்று கிடைக்கும்.
• a.isdigit() என்பது a-ல் digit(எண்கள்) உள்ளதா என்பதை குறிக்கின்றன. இதில் ஒரு எண்கள் கூட இல்லாததால் False என்று கிடைக்கின்றது.
• a.islower() என்பது a-ல் உள்ள letter சிறியதா என்று check செய்கின்றது.a-ல் அனைத்தும் சிறியதாக இருப்பதால் True என்று கிடைக்கின்றது.
• a.isupper() என்பது a-ல் உள்ள letter பெரியதா என்று check செய்கின்றது.a-ல் அனைத்தும் சிறியதாக இருப்பதால் False என்று கிடைக்கின்றது.
• a.isspace() என்பது a-ல் space(காலியிடம்) உள்ளதா என்று check செய்கின்றது.a-ல் காலியிடம் இல்லாததால் False என்று கிடைக்கின்றது.
• a.istitle() என்பது a ஆனது title(தலைப்பா) என்று பார்க்கிறது.a ஆனது தலைப்பு இல்லை என்பதால் இங்கு False என்று கிடைக்கிறது.

உதாரணம்2:

இதில் a-ல் “  python  “ என்று store செய்யப்பட்டுள்ளது.இங்கு a-ல் உள்ள python-ன் left side space-ஐ நீக்க lstrip() பயன்படும். இதை a-ல் a.lstrip() என்று பயன்படுத்தும் போது இடது பக்க space ஆனது நீக்கப்பட்டு இருப்பதைக் காணலாம்.

a-ல் உள்ள python-ன் right side space-ஐ remove செய்வதற்கு rstrip() பயன்படும்.இதை a-ல் a.rstrip() என்று பயன்படுத்தும் போது வலது பக்க space ஆனது நீக்கப்படும்.

a மற்றும் b-யினை சேர்ப்பதற்கு concatenate(+) ஆனது பயன்படும்.இங்கு a மற்றும் b ஆனது சேர்க்கப்பட்டு “pythonprogramming” என்று வெளிப்படுவதைக் காணலாம்.

உதாரணம்3:

முயன்று பாருங்கள்:

str1 என்ற variable-ல் “this is string example …wow!!!”என்றும் str2 என்ற variable-ல் “exam”என்றும் store செய்யப்படுகின்றன.

இதில் str2-வை str1-ல் இருக்கின்றதா என்பதை பார்ப்பதற்கு find என்பது பயன்படுத்தப்படுகிறது.

str1.find(str2) என்பது str1-ல் str2-ஐ find செய்கின்றது.

4.4 list (பட்டியல்):

   list ஆனது square bracket-க்குள் இருந்தால் அதனையே list என்கிறோம்.இவை C-ல் உள்ள Array-களைப் போன்றது. ஒரே list-ல் வெவ்வேறு data types ஆனது இருக்க முடியும்.ஒரு list-ல் store செய்யப்பட்ட மதிப்புகள் slice ஆபரேட்டர் ([ ] மற்றும் [ : ] ஆகியவற்றைப்பயன்படுத்தி அணுகலாம்.

உதாரணம்1

இதில் a என்ற list-ல் எண்களும், b என்ற list-ல் string-களும்,c என்ற list-ல் எண்கள் மற்றும் string-களும் இருக்கின்றன.d ஆனது a,b,c என்ற list-ஐஅனைத்தும் + ஆனது concatenate(ஒன்றுசேர்ப்பதற்கு) உதவுகிறது.d-ல் அனைத்தும் ஒன்று சேர்க்கப் பட்டு இருப்பதை காணலாம்.

மேலேவுள்ள அட்டவணையானது list-ல் store செய்யப்பட்டுள்ள மதிப்பிற்கான இடத்தினைத் தெரிவிக்கின்றது.உதாரணமாக

A=[1,2,3,4,5,6,7,8,9,10]

A எங்கிற list-ல் 1 ஆனது 0 மற்றும் -10 க்கு சமமாகும்.நாம் A எங்கிற list-ல் 1-ஐ காணவேண்டும் என்றால் A[0] அல்லது A[-10] என்றும் குறிப்பிடலாம்.அதேபோல் 5-ஐ காணவேண்டும் என்றால் A[4] அல்லது A[-6] என்றும் கூறலாம்.அதேபோல் 10-ஐ காணவேண்டும் என்றால் A[9] அல்லது A[-1] என்றும் கூறலாம்.

மேலேவுள்ள அட்டவணையானது list-ல் store செய்யப்பட்டுள்ள மதிப்பிற்கான இடத்தினைத் தெரிவிக்கின்றது.

உதாரணமாக

B = [‘p’, ‘r’, ‘o’, ‘g’, ‘r’, ‘a’, ‘m’, ‘m’, ‘i’, ‘n’, ‘g’]

B என்ற list-ல் p ஆனது 0 மற்றும் -11 க்கு சமமாகும்.நாம் B என்ற list-ல் p-ஐ காணவேண்டும் என்றால் A[0] அல்லது A[-11] என்றும் குறிப்பிடலாம்.அதேபோல் a-ஐ காணவேண்டும் என்றால் A[5] அல்லது A[-6] என்றும் கூறலாம்.அதேபோல் n-ஐ காணவேண்டும் என்றால் A[9] அல்லது A[-2] என்றும் குறிப்பிட வேண்டும்.

கீழே a என்ற list ஆனது கொடுக்கப்பட்டுள்ளது.இதில் எத்தனை value என்பதை காண்பதற்கு len() என்கிற function ஆனது பயன்படுத்த படுகிறது.

உதாரணம்2:

a-ல் 0 இடத்தில் என்ன மதிப்பு இருக்கிறது என்பதை காட்டுகின்றது.அதேபோல் -1,5 லும் என்ன மதிப்பு இருக்கிறது என்பதை காட்டுகின்றது. இங்கு : என்பது slicing-க்கு பயன்படுகிற operator ஆகும். a[:5] ஆனது list-ல் 5வது இடத்திற்கு முன் உள்ள அனைத்தையும் காட்டுகிறது. அதேபோல் a[5:] ஆனது list-ல் 5 மற்றும் 5வது இடத்திற்கு பின் உள்ள அனைத்தையும் காட்டுகிறது.

a-ல் -1 இடத்தில் இருப்பது a என்ற list-ல் உள்ள கடைசி character ஆகும். a[-1:] ஆனது list-ல் -1 வது இடத்திற்கு பின் உள்ள அனைத்தையும் display செய்கிறது. -1 க்கு பிறகு எதுவும் இல்லாததால் -1 ஆனது display செய்யபடும்.

a[:-1] ஆனது list-ல் -1 வது இடத்திற்கு முன் உள்ள அனைத்தையும் display செய்கிறது.
a[:] என்றானது a-ல் உள்ள அனைத்தையும் display செய்யும்.
a[2:7] ஆனது 2 வது முதல் 7-க்கு முன் உள்ள அனைத்தையும் காட்டும்.

உதாரணம்3:

இங்கு a என்பது tuple ஆகும்.இதனை list ஆக மாற்றுவதற்கு list(a) என்று குறிப்பிடும் போது ganesan என்பது தனிதனியாக மாற்றப்பட்டு இருப்பதை காணலாம்.

உதாரணம்4:

இங்கு a என்பது tuple ஆகும்.இதனை list ஆக மாற்றுவதற்கு list(a) என்று குறிப்பிடும் போது programming என்பது தனிதனியாக மாற்றப்பட்டு list-ல் சேமிக்கப்படுகிறது.

இங்கு l என்கிற object ஆனது list-ல் append(சேர்க்க) படுகிறது.
count ஆனது எந்த object-னை count செய்ய வேண்டும் என்பதை குறிக்கின்றது.
இங்கு g என்கிற objectஆனது list-ல் இருமுறை இருப்பதால் 2 என்று தருகின்றது.
extend என்பது list உடன் மற்றொரு list-ஐ இணைக்க உதவுகிறது.
index என்பது list-ல் object எந்த இடத்தில் இருப்பதை தெரிவிக்கும்.
remove என்பது list-ல் object-னை அழிக்க உதவுகிறது.
reverse என்பது list-ல் உள்ள object அனைத்தையும் தலைகீழாக மாற்ற உதவுகிறது.

4.5 Tuple():

tuple என்பது data type-ன் இன்னொரு படிநிலையாகும்.இது list-ஐ போன்றே செயல்படும் தன்மைக் கொண்டது.tuple ஆனது “(“ மற்றும் “ )“-அதாவது parenthese-குள் இருந்தால் அது tuple ஆகும்.கீழே உள்ள உதாரணமானது tuple-ஐ நன்கு விளக்கும்.

இதில் tuple என்பதில் object காணப்படுகிறது.அதேபோல் tuple2-லும் object  காணப்படுகிறது.இவ்விரண்டு tuple-ம் சேர்ப்பதற்கு (+) பயன்படுகிறது.tuple-ல் உள்ள object-ஐ எடுத்து பார்ப்பதற்கு list-ல் பயன்படுத்தியதுபோல் tuple-ம் பயன்படுத்தி இருப்பதைக் காணலாம்.tuple-ல் உள்ள object-ஐ list ஆக மாற்றுவதற்கு list  function-ஐ பயன்படுத்தலாம்.அதேபோல் {}-க்குள் tuple-ல் உள்ள object கொண்டுவருவதற்கு set function பயன்படுத்தவும்.

அதனை எவ்வாறு பயன்படுத்துவது என்பதை கீழே உள்ள படமானது நன்கு விளக்கும்.

உதாரணம்2:

இங்கு tuple,tuple2-ல் tuple ஆனது பெறப்படுகிறது.tuple3-ல் tuple மற்றும் tuple2 சேர்க்கப்படுகிறது.பின்பு tuple3 ஆனது dictionary-ஆக மாற்றுவதற்கு set என்ற function பயன்படுத்தபடுகிறது. இவை {}-ள் இருப்பதை காணலாம்.அதேபோல் tuple3 ஆனது list செய்யபடுகிறது.இவை []-ள் objects ஆனது வந்திருப்பதை காணலாம்.

4.6  Dictionary 

Dictionary function என்பது சாதரணமாக பயன்படுத்தப்படும் table-ஐ போன்றதாகும்.இதில் எதாவது ஒன்றான object-ஐ குறிப்பிடும் போது அதற்கு இணையான description தென்படும்.dictonary function ஆனது curly bracket ஆன {}-ள் இருப்பதாகும்.

உதாரணம்1:

Dict என்று dictionary உருவாக்கப்படுகிறது.dict[‘1’] ஆனது dictionary-ல் பயன்படுத்தப்படுகிற keys ஆகும்.”number one” ஆனது dictionary-ல் உள்ள values ஆகும். dict[2] ஆனது dictionary-ல் பயன்படுத்தப்படாததால் traceback error கிடைக்கின்றது.dictonary-ஐ பயன்படுத்தும் போது dictionary-ன் keys-ஐ கொடுத்தே அதற்கு இணையான values-ஐ பெறமுடியும்.employeedict என்கிற பெயரில் dictionary உருவாக்க படுகிறது.

இதில் keys மற்றும் values-ஐ பிரித்து காட்டுவதற்கு ‘:’ பயன்படுத்தபடும். employeedict-ல் உள்ள values அனைத்தையும் காண்பதற்கு employeedict.values() என்றும் keys அனைத்தையும் காண்பதற்கு employeedict.keys()என்றும் குறிப்பிட வேண்டும்.